The Sorrows of Young Potato

Jestem życiowo niepełnosprawna. Dziś, przebywając w salonie mniej niż piętnaście minut, zdążyłam zrzucić na ziemię głośnik, porysować filiżanką komodę (wut?!) i zbić wazon. Reszta świata pozostaje nieporuszona, w końcu to standardowy poziom mojej niezdarności. Kurtyna.


Socially awkward potato, episode2.
- So you're Polish?
- Yes.
- Your English is very, very good!
- ... LOL BITCH NOOOOOOOOOO
- ...
-  NOOOOOOOOOO
- ...
- ... OH MY GOD, czemu ona mi się z taką dziwną miną przygląda?! Damn, czy to nie jest tak, że jak ktoś mówi komplement to nie można zaprzeczyć i trzeba podziękować? A może można? WHAT ARE SOCIAL SKILLS, HALP No przestań mi się tak przyglądać, o co ci chodzi?! Co jest nie tak?! No co ja ci zrobiłam, kobieto?! Dobra, oddychaj, jakoś z tego wybrniesz. W filmach zawsze dziękują za komplement. No, już, otwórz buzię i to ładnie powiedz. No, już. Dasz radę! But thanks. ZUCH DZIEWCZYNA! omg to coś da, uda się? No odpowiedz coś, głupia babo! 
- Um, you're welcome... 
- I'm awesome in social interactions, deal with it!

Piątkowy wieczór oczywiście pod znakiem oglądania Skyfall, wzdychania do Bena Wishawa i komentowania wszystkiego, co się dzieje. Ostatnio podoba mi się szukanie scen do których pasuje 'The word u're lookin for is "kurwa".'